تنبلي اجتماعي ايرانيان
نتايج تحقيق تطبيقي نشان ميدهد که ميزان تنبلي ايرانيان از متوسط جهاني بيشتر است و تنها کشورهاي عربي و آفريقايي هستند که بيش از ايرانيان دچار تنبلي هستند.
در بُن بيشتر مشکلات ايرانيان و مشخصههايي که کم و بيش، از آنها با عنوان آسيبهاي فرهنگي و يا اجتماعي ياد ميکنند، خصوصيتي اخلاقي را مشاهده ميکنيم که به اعتقاد برخي از صاحبنظران، بسياري از ويژگيهاي نامطلوب ما بر روي آن سوار شده است و در فرهنگ و خصلت جمعي ما بسيار ريشه دارد. اين خصوصيت اخلاقي، تنبلي اجتماعي است که بسياري از عادات فرهنگي و صفات اجتماعي ما از آن مايه ميگيرند و تغذيه ميکنند. اين مساله تا بدانجا مهم است که رهبر انقلاب در سخنراني روز اول فروردين از «تنبلي اجتماعي» به عنوان «دشمن دروني ايرانيان» نام برده و تأکيد کرده بودند: «تنبلي، نشاط کار نداشتن، نااميدي، خودخواهيهاي افراطي، بدبين بودن به ديگران، بدبين بودن به آينده، نداشتن اعتماد به خود (به شخص خود و نه به ملت خود) بيماري است».
در همين راستا رئيس مجلس شوراي اسلامي در روز شنبه ۲۹ ارديبهشت، در نطق پيش از دستور مجلس ميگويد: «عدهاي شب و روز درس ميخوانند که بعداً مجبور نشوند کار کنند. ما از حيث فرهنگ کار در کشور مشکل داريم. در کشور ما فرهنگ يقه سفيدي پذيرفته شده است. اين که آدم درس ميخواند تا کار نکند و هر کسي درس نخواند کار کند... اتلاف وقت در فرهنگ ما يک امر عادي شده است و فرار کردن از کار و زحمت يک نوع زرنگي است، قبلاً به کسي زرنگ ميگفتند که بيشتر کار کند، ولي الآن کسي از زير کار در برود زرنگ است» (خبرگزاري مهر، 1386) اين توجه رهبر انقلاب و ديگر مقامات کشور نسبت به خصايص اخلاقي منفي ايرانيان و مخصوصا «تنبلي اجتماعي» نشان از «مساله بودن» اين امر در جامعه ما دارد.
آنچه روشن است «تنبلي اجتماعي» يکي از مهمترين ويژگيهاي رفتاري ناپسند ايرانيان است. اين مساله بويژه در عدم تمايل به درس خواندن در مدارس و دانشگاهها، و در کار اداري کارمندان، و در ميزان بالاي تماشاي تلويزيون در ايران به جاي کتابخواني، و در تمايل زياد به استخدام در دستگاه دولتي و عدم تمايل براي کسب تخصص و مهارت و کارآفريني، در وجود تعطيلي فراوان سالانه، در پديدهاي به نام بين التعطيلين، و در موارد فراوان ديگر موجود است. همين شيوع و گستردگي آسيبهاي اجتماعي «تنبلي اجتماعي» نشان از اهميت ريشه يابي و تبيين دقيق اين خصلت فرهنگي ايرانيان است.
اهميت مساله تنبلي اجتماعي و نيز فقدان تحقيقات قبلي در اين باره، انجام پژوهشي مقدماتي در اين باب را ضروري ساخت، تا بتوان مانند ساير خلقيات منفي، به بررسي يکپارچه آنها پرداخت. به همين منظور پژوهشي با عنوان تنبلي اجتماعي علل، پيامدها و راهکارها در کميسيون اجتماعي دبيرخانه شوراي عالي انقلاب فرهنگي مورد مطالعه قرار گرفت.
در اين پژوهش به دنبال اين بوديم که اولا ميزان و نوع تنبلي اجتماعي را بدست آوريم، تا معين شود که در ايران با چه نوعي از تنبلي روبرو هستيم: تنبلي در سطح فردي و بر پايه دلايل شخصيتي، يا تنبلي در سطح فردي و بر پايه دلايل اجتماعي، و يا اينکه مساله اساسا در سطح ساختاري و کلان است و تنبلي بيش از آنکه فردي باشد اجتماعي قلمداد شود. ثانيا علل و عوامل موثر بر آن را شناسايي شود و در نهايت بر اساس يافتههاي دو بخش قبلي، راهکارهايي براي تخفيف اين مساله در سطوح مختلف در ايران پيشنهاد شود.
پژوهشها و تببينهاي فراواني درباره علل پايين بودن ميزان عام گرايي، فردگرايي افراطي، عدم مراعات حقوق شهروندي، تخلفات رانندگي، پايين بودن ميزان بهره وري، عدم اقبال به تحصيل، گسترش بازاريابيهاي شبکهاي و... انجام شده است. همچنين موسسات و ارگانهاي مرتبط با حل اين مسائل نيز بودجههاي فراواني براي حل هر يک از آنها اختصاص دادهاند و تلاش فراواني هم کردهاند. اما آنچه تاکنون از آن غفلت شده، همبستگي اين آسيبها و مسائل با هم است. يعني اين مسائل اجتماعي، جزيرههايي جدا از هم نيستند که بتوان براي هر کدام به تنهايي و مستقلا اقدامي کرد، بلکه مجموعه علل يکساني بر بيشتر آنها تاثير ميگذارند و چنانچه بتوان به صورت اساسي و «هماهنگ» به آنها توجه کرد، احتمال موفقيت بيشتري وجود دارد.
شاهدي براي اين مدعا، دورههايي از تاريخ معاصر ايران است که وقتي «عزمي» عمومي براي پيشرفت موجود بوده، در دوران کوتاهي، اين حرکت به جلو در «تمام» ارکان نظام اجتماعي به صورت محسوس مشاهده ميشده است.
تنبلي اجتماعي، بر اساس کنشگر عاقل مندرج در نظريه انتخاب عقلاني، کسي است که يا به دنبال تمديد وضعيت موجود است، يا لذت آني را بر نفع آني خود ترجيح ميدهد. تنبلي در اين تحقيق، هم در سطح فردي ديده شده و هم در سطح اجتماعي به معناي برآيند تنبلي افراد ديده شده است و هم تعريف جديدي از تنبلي شده است که بر اساس آن، تنبلي اجتماعي محصول ناهماهنگي در سطح سيستم اجتماعي است و تلاش افراد و دست اندرکاران نيز نميتواند بهبود آن چندان کمکي کند، مگر آنکه آن موانع ساختاري برطرف شود.
عوامل موثر بر تنبلي در سطح فردي و ساختاري هر دو موثر هستند، ولي عوامل زير در اين تحقيق سنجيده شده است: بيگانگي اجتماعي، تقديرگرايي، نوگرايي، توجه به آينده، تمايل به کارهاي زودبازده و يکشبه، خودمداري، فردگرايي، فرار از مسئوليت بخاطر نفع فردي، بيگانگي شهروندان از حکومت، احساس بي قدرتي، و بي هنجاري. براي سنجش ميزان تنبلي در تهران از پيمايش از 1328 نفر از شهروندان تهراني با روش نمونه گيري pps استفاده شده است و نتايج تحقيق، وجود حداقل 20 درصد تنبلي در سطح شهروندان (در سطح زياد و خيلي زياد) را تاييد کرد. نتايج تحليل چند متغيره نيز تاثير همزمان سه عامل تقديرگرايي، خودمداري و بيقدرتي را در تبيين تنبلي موثر ديده است. بر اساس نتايج تحقيق، تلاش شد تا يک تيپ تنبل ساخته شود که در ميان افراد با تحصيلات پايينتر، طبقات اجتماعي پايينتر و با آگاهي اجتماعي کمتر، بيشتر ديده ميشود.
نتايج تحقيق تطبيقي نشان ميدهد که ميزان تنبلي ايرانيان از متوسط جهاني بيشتر است و تنها کشورهاي عربي و آفريقايي هستند که بيش از ايرانيان دچار تنبلي هستند. تحليل محتواي سفرنامه هو وجود برخي نشانههاي تنبلي را از ديرباز در ايران تاييد کرد.
دکتر محمدرضا جوادي يگانه- عضو کميسيون اجتماعي دبيرخانه شوراي عالي انقلاب فرهنگي
در بُن بيشتر مشکلات ايرانيان و مشخصههايي که کم و بيش، از آنها با عنوان آسيبهاي فرهنگي و يا اجتماعي ياد ميکنند، خصوصيتي اخلاقي را مشاهده ميکنيم که به اعتقاد برخي از صاحبنظران، بسياري از ويژگيهاي نامطلوب ما بر روي آن سوار شده است و در فرهنگ و خصلت جمعي ما بسيار ريشه دارد. اين خصوصيت اخلاقي، تنبلي اجتماعي است که بسياري از عادات فرهنگي و صفات اجتماعي ما از آن مايه ميگيرند و تغذيه ميکنند. اين مساله تا بدانجا مهم است که رهبر انقلاب در سخنراني روز اول فروردين از «تنبلي اجتماعي» به عنوان «دشمن دروني ايرانيان» نام برده و تأکيد کرده بودند: «تنبلي، نشاط کار نداشتن، نااميدي، خودخواهيهاي افراطي، بدبين بودن به ديگران، بدبين بودن به آينده، نداشتن اعتماد به خود (به شخص خود و نه به ملت خود) بيماري است».
در همين راستا رئيس مجلس شوراي اسلامي در روز شنبه ۲۹ ارديبهشت، در نطق پيش از دستور مجلس ميگويد: «عدهاي شب و روز درس ميخوانند که بعداً مجبور نشوند کار کنند. ما از حيث فرهنگ کار در کشور مشکل داريم. در کشور ما فرهنگ يقه سفيدي پذيرفته شده است. اين که آدم درس ميخواند تا کار نکند و هر کسي درس نخواند کار کند... اتلاف وقت در فرهنگ ما يک امر عادي شده است و فرار کردن از کار و زحمت يک نوع زرنگي است، قبلاً به کسي زرنگ ميگفتند که بيشتر کار کند، ولي الآن کسي از زير کار در برود زرنگ است» (خبرگزاري مهر، 1386) اين توجه رهبر انقلاب و ديگر مقامات کشور نسبت به خصايص اخلاقي منفي ايرانيان و مخصوصا «تنبلي اجتماعي» نشان از «مساله بودن» اين امر در جامعه ما دارد.
آنچه روشن است «تنبلي اجتماعي» يکي از مهمترين ويژگيهاي رفتاري ناپسند ايرانيان است. اين مساله بويژه در عدم تمايل به درس خواندن در مدارس و دانشگاهها، و در کار اداري کارمندان، و در ميزان بالاي تماشاي تلويزيون در ايران به جاي کتابخواني، و در تمايل زياد به استخدام در دستگاه دولتي و عدم تمايل براي کسب تخصص و مهارت و کارآفريني، در وجود تعطيلي فراوان سالانه، در پديدهاي به نام بين التعطيلين، و در موارد فراوان ديگر موجود است. همين شيوع و گستردگي آسيبهاي اجتماعي «تنبلي اجتماعي» نشان از اهميت ريشه يابي و تبيين دقيق اين خصلت فرهنگي ايرانيان است.
اهميت مساله تنبلي اجتماعي و نيز فقدان تحقيقات قبلي در اين باره، انجام پژوهشي مقدماتي در اين باب را ضروري ساخت، تا بتوان مانند ساير خلقيات منفي، به بررسي يکپارچه آنها پرداخت. به همين منظور پژوهشي با عنوان تنبلي اجتماعي علل، پيامدها و راهکارها در کميسيون اجتماعي دبيرخانه شوراي عالي انقلاب فرهنگي مورد مطالعه قرار گرفت.
در اين پژوهش به دنبال اين بوديم که اولا ميزان و نوع تنبلي اجتماعي را بدست آوريم، تا معين شود که در ايران با چه نوعي از تنبلي روبرو هستيم: تنبلي در سطح فردي و بر پايه دلايل شخصيتي، يا تنبلي در سطح فردي و بر پايه دلايل اجتماعي، و يا اينکه مساله اساسا در سطح ساختاري و کلان است و تنبلي بيش از آنکه فردي باشد اجتماعي قلمداد شود. ثانيا علل و عوامل موثر بر آن را شناسايي شود و در نهايت بر اساس يافتههاي دو بخش قبلي، راهکارهايي براي تخفيف اين مساله در سطوح مختلف در ايران پيشنهاد شود.
پژوهشها و تببينهاي فراواني درباره علل پايين بودن ميزان عام گرايي، فردگرايي افراطي، عدم مراعات حقوق شهروندي، تخلفات رانندگي، پايين بودن ميزان بهره وري، عدم اقبال به تحصيل، گسترش بازاريابيهاي شبکهاي و... انجام شده است. همچنين موسسات و ارگانهاي مرتبط با حل اين مسائل نيز بودجههاي فراواني براي حل هر يک از آنها اختصاص دادهاند و تلاش فراواني هم کردهاند. اما آنچه تاکنون از آن غفلت شده، همبستگي اين آسيبها و مسائل با هم است. يعني اين مسائل اجتماعي، جزيرههايي جدا از هم نيستند که بتوان براي هر کدام به تنهايي و مستقلا اقدامي کرد، بلکه مجموعه علل يکساني بر بيشتر آنها تاثير ميگذارند و چنانچه بتوان به صورت اساسي و «هماهنگ» به آنها توجه کرد، احتمال موفقيت بيشتري وجود دارد.
شاهدي براي اين مدعا، دورههايي از تاريخ معاصر ايران است که وقتي «عزمي» عمومي براي پيشرفت موجود بوده، در دوران کوتاهي، اين حرکت به جلو در «تمام» ارکان نظام اجتماعي به صورت محسوس مشاهده ميشده است.
تنبلي اجتماعي، بر اساس کنشگر عاقل مندرج در نظريه انتخاب عقلاني، کسي است که يا به دنبال تمديد وضعيت موجود است، يا لذت آني را بر نفع آني خود ترجيح ميدهد. تنبلي در اين تحقيق، هم در سطح فردي ديده شده و هم در سطح اجتماعي به معناي برآيند تنبلي افراد ديده شده است و هم تعريف جديدي از تنبلي شده است که بر اساس آن، تنبلي اجتماعي محصول ناهماهنگي در سطح سيستم اجتماعي است و تلاش افراد و دست اندرکاران نيز نميتواند بهبود آن چندان کمکي کند، مگر آنکه آن موانع ساختاري برطرف شود.
عوامل موثر بر تنبلي در سطح فردي و ساختاري هر دو موثر هستند، ولي عوامل زير در اين تحقيق سنجيده شده است: بيگانگي اجتماعي، تقديرگرايي، نوگرايي، توجه به آينده، تمايل به کارهاي زودبازده و يکشبه، خودمداري، فردگرايي، فرار از مسئوليت بخاطر نفع فردي، بيگانگي شهروندان از حکومت، احساس بي قدرتي، و بي هنجاري. براي سنجش ميزان تنبلي در تهران از پيمايش از 1328 نفر از شهروندان تهراني با روش نمونه گيري pps استفاده شده است و نتايج تحقيق، وجود حداقل 20 درصد تنبلي در سطح شهروندان (در سطح زياد و خيلي زياد) را تاييد کرد. نتايج تحليل چند متغيره نيز تاثير همزمان سه عامل تقديرگرايي، خودمداري و بيقدرتي را در تبيين تنبلي موثر ديده است. بر اساس نتايج تحقيق، تلاش شد تا يک تيپ تنبل ساخته شود که در ميان افراد با تحصيلات پايينتر، طبقات اجتماعي پايينتر و با آگاهي اجتماعي کمتر، بيشتر ديده ميشود.
نتايج تحقيق تطبيقي نشان ميدهد که ميزان تنبلي ايرانيان از متوسط جهاني بيشتر است و تنها کشورهاي عربي و آفريقايي هستند که بيش از ايرانيان دچار تنبلي هستند. تحليل محتواي سفرنامه هو وجود برخي نشانههاي تنبلي را از ديرباز در ايران تاييد کرد.
دکتر محمدرضا جوادي يگانه- عضو کميسيون اجتماعي دبيرخانه شوراي عالي انقلاب فرهنگي
منبع:http://www.tabnak.ir/fa/pages/?cid=77135
خطر گسترش بيشتر موج ورشکستگي
| سایت اقتصادی |
 |
طبق آخرين برآوردها نرخ تورم کشور در مهرماه سال جاري نسبت به ماه مشابه سال قبل 6.7 درصد بوده است و با اين حساب نرخ تورم در دوازده ماه منتهي به آبان ماه سال 1388 نسبت به دوازده ماه منتهي به آبان ماه سال 1387 معادل 15 درصد است. به اين ترتيب باتوجه به اينکه نرخ تورم در مهرماه 1388 برابر با 7.16 درصد اعلام شده بود، روند کاهشي اين نرخ تورم در آبان ادامه يافته و 7.1 درصد کاهش داشته است.ولي آيا مي توان اين کاهش نرخ تورم را نشانه اي از بهبود وضعيت اقتصادي کشور دانست؟ طي سال هاي گذشته اقتصاد ايران در چرخه بسته تورم رکودي گرفتار شده است و به رغم تمامي تلاش هاي صورت گرفته از سوي دولت هاي مختلف هنوز اين چرخه شکسته نشده است.در چهار سال گذشته شرايط به گونه اي بود که رشد بالاي نقدينگي نرخ تورم را از 15/2 درصد سال 83 به 25/4 درصد در سال 87 رساند. به گزارش شفاف نيوز البته در اين دوران نرخ رشد اقتصادي هم صعودي بود ولي نه به دليل رشد واقعي توليد در اقتصاد کشور بلکه اين رشد اقتصادي همگام با رشد قيمت نفت اتفاق افتاده بود.افول قيمت نفت در اواخر سال 2008 يا نيمه دوم سال 87 نشانه هاي بروز بحران شديد در بخش هاي مختلف اقتصاد کشور را نمايان تر ساخت و در سال جاري پيش بيني مي شود شاهد شدت گرفتن رکود اقتصادي باشيم ولي آيا کاهش نرخ تورم که از فروردين ماه آغاز شده نشان از تغيير فضاي اقتصادي کشور دارد و مي توان گفت پيش بيني هاي مربوط به اوج گرفتن بحران اقتصادي در ايران غلط بوده است. در همين زمينه رئيس کل بانک مرکزي مهم ترين اولويت هاي کاري اين بانک تا پايان سال 1388 را حفظ ارزش پول، کنترل نقدينگي و مصرف درست آن اعلام کرده و گفته است: اگر اجراي هدفمندکردن يارانه ها به سال آينده موکول شود و تورم رواني نيز کاهش يابد، نرخ تورم تا پايان سال به 5.10 درصد خواهد رسيد. به اعتقاد کارشناسان به کارگيري سياست هاي انقباضي دولت که تلاش دارد بعد از يک دوره ريخت و پاش منابع منضبط تر عمل کند باعث شده است بخش خصوصي هم دچار کمبود منابع مالي شود و اين مسئله در صورت به کار نيفتادن سياستهاي جبراني مي تواند به گسترش بيشتر موج ورشکستگي منجر شود آنهم درحاليکه با کاهش نرخ تورم به نظر مي رسد اقتصاد کشور رو به بهبود مي رود. |
نگاهي به نرخ بيكاري در ايران و جهان:
کشور تايلند با 2/1درصد کمترين نرخ بيکاري و آفريقاي جنوبي با 5/24 درصد بيشترين نرخ بيکاري در جهان را دارند که فاصله ايران با بهترين شرايط حال حاضر جهان 1/10 درصد است.
به گزارش مهر، بررسي روند آخرين نرخ بيکاري در کشورهاي مختلف جهان نشان ميدهد که سياستهاي اشتغالزايي در برخي کشورها با موفقيت همراه بوده، به نحوي که در حال حاضر کمترين نرخ بيکاري با 2/1 درصد مربوط به کشور تايلند است.
متاسفانه برخي ديگر از کشورها در اين بخش موفقيت خوبي نداشتهاند که در نقطه مقابل تايلند بايد از آفريقاي جنوبي با 5/24 درصد بيکاري نام برد.
مرکز آمار ايران آخرين نرخ بيکاري کشور را 3/11 درصد در تابستان اعلام کرده است، اين درحالي است که اکونوميست اين نرخ را 5/15 درصد برآورد کرد که به صورت کلي هر دو نرخ، ايران را جزو کشورهاي داراي نرخ بيکاري بالا و به اصطلاح دورقمي قرار ميدهد.
بر اساس اين گزارش، هم اکنون ايالات متحده با 8/9 درصد ، ژاپن با 3/5 درصد ، چين با 2/9 درصد، بريتانيا با 9/7درصد، کانادا با 4/8درصد، منطقه يورو با 7/9 درصد، اتريش با 7/4درصد ، آلمان با 1/8 درصد و يونان نيز با 6/9درصد داراي نرخ بيکاري تک رقمي در بين کشورهاي جهان هستند.
در همين ارتباط کشورهاي ديگري مانند ايتاليا با نرخ بيکاري تک رقمي 4/7درصد، هلند با 1/5 درصد، جمهوري چک با 6/8درصد، دانمارک با 1/4درصد، نروژ با 2/3درصد، روسيه با 6/7درصد و سوئد نيز با 3/8 درصد، گروه ديگري از کشورهاي با نرخ بيکاري پايين را تشکيل ميدهند.
البته کشورهاي ديگري نيز هستند که نرخ بيکاري در آنها زير 10 درصد است که ميتوان به سوئيس با 1/4 درصد، استراليا با 7/5 درصد، هنگ کنگ با 3/5 درصد، هند با 1/9درصد، اندونزي با 1/8 درصد، مالزي با 6/3درصد، پاکستان با 2/5 درصد، سنگاپور با 4/3درصد و کره جنوبي با 5/3 درصد اشاره کرد.
تايوان در قاره آسيا نيز داراي 1/6 درصد نرخ بيکاري است که تايلند با 2/1 درصد، آرژانتين با 8/8 درصد، برزيل با 7/7 درصد، مکزيک با 4/6درصد، ونزوئلا با 3/8 درصد و مصر با 4/9 درصد نيز در اين گروه قرار ميگيرند.
کشورهايي نظير بلژيک در اروپا نيز هستند که داراي نرخ دو رقمي 2/12درصدي بيکاري هستند.
دراين مورد ميتوان به فرانسه با 10 درصد، اسپانيا با 3/19درصد، مجارستان با 3/10 درصد، لهستان با 9/10درصد، ترکيه با 8/12درصد، شيـلي بـا 2/10درصـد و کـلمـبيـا با 6/12 درصد نرخ بيکاري اشاره کرد.
البته در بين کشورهاي دورقمي آفريقاي جنوبي با فاصله زياد از ساير کشورها داراي 5/24درصد نرخ بيکاري است.
يک مقايسه با نرخ بيکاري پاکستان با 2/5 درصد و ترکيه با 8/12درصد در کنار روسيه که داراي 6/7درصد نرخ بيکاري است فاصله و وضع ايران با برخي همسايگان را به خوبي نشان ميدهد.
بديهي است نرخ بيکاري ايران نسبت به برخي کشورهاي همسايه بهتر و نسبت به برخي ديگر بدتر است.
بررسي نرخ بيکاري و نوسانات آن در ردههاي مختلف سني کشور نشان ميدهد علاوه بر اينکه نرخ بيکاري افراد در گروههاي مختلف سني متفاوت است اين تفاوت در مقايسه وضع استانهاي کشور نيز مشاهده ميشود، به نحوي که نرخ بيکاري افراد 15 تا 24 ساله در تابستان امسال 7/22 درصد و همين نرخ براي زنان 15 تا 29 ساله 8/28درصد بوده است.
در تـابستـان امسال نـرخ بيـکاري زنـان و مردان 15 تا 24 ساله 7/22 درصـد و به صـورت تـفکيکي به ترتيب 9/29 و 9/20 درصد بوده است.
در تابستان امسال نيز تفاوت نرخ بيکاري 30 استان کشور به 6/16 درصد رسيد. اين اختلاف در بهار 3/15 درصد بوده است.
در همين حال، معاون سرمايه انساني و توسعه اشتغال وزارت کار و امور اجتماعي از ادامه روند افزايشي نرخ بيکاري در فصل پائيز باتوجه به شرايط فعلي بازار کار خبر داده است.
به گزارش مهر، بررسي روند آخرين نرخ بيکاري در کشورهاي مختلف جهان نشان ميدهد که سياستهاي اشتغالزايي در برخي کشورها با موفقيت همراه بوده، به نحوي که در حال حاضر کمترين نرخ بيکاري با 2/1 درصد مربوط به کشور تايلند است.
متاسفانه برخي ديگر از کشورها در اين بخش موفقيت خوبي نداشتهاند که در نقطه مقابل تايلند بايد از آفريقاي جنوبي با 5/24 درصد بيکاري نام برد.
مرکز آمار ايران آخرين نرخ بيکاري کشور را 3/11 درصد در تابستان اعلام کرده است، اين درحالي است که اکونوميست اين نرخ را 5/15 درصد برآورد کرد که به صورت کلي هر دو نرخ، ايران را جزو کشورهاي داراي نرخ بيکاري بالا و به اصطلاح دورقمي قرار ميدهد.
بر اساس اين گزارش، هم اکنون ايالات متحده با 8/9 درصد ، ژاپن با 3/5 درصد ، چين با 2/9 درصد، بريتانيا با 9/7درصد، کانادا با 4/8درصد، منطقه يورو با 7/9 درصد، اتريش با 7/4درصد ، آلمان با 1/8 درصد و يونان نيز با 6/9درصد داراي نرخ بيکاري تک رقمي در بين کشورهاي جهان هستند.
در همين ارتباط کشورهاي ديگري مانند ايتاليا با نرخ بيکاري تک رقمي 4/7درصد، هلند با 1/5 درصد، جمهوري چک با 6/8درصد، دانمارک با 1/4درصد، نروژ با 2/3درصد، روسيه با 6/7درصد و سوئد نيز با 3/8 درصد، گروه ديگري از کشورهاي با نرخ بيکاري پايين را تشکيل ميدهند.
البته کشورهاي ديگري نيز هستند که نرخ بيکاري در آنها زير 10 درصد است که ميتوان به سوئيس با 1/4 درصد، استراليا با 7/5 درصد، هنگ کنگ با 3/5 درصد، هند با 1/9درصد، اندونزي با 1/8 درصد، مالزي با 6/3درصد، پاکستان با 2/5 درصد، سنگاپور با 4/3درصد و کره جنوبي با 5/3 درصد اشاره کرد.
تايوان در قاره آسيا نيز داراي 1/6 درصد نرخ بيکاري است که تايلند با 2/1 درصد، آرژانتين با 8/8 درصد، برزيل با 7/7 درصد، مکزيک با 4/6درصد، ونزوئلا با 3/8 درصد و مصر با 4/9 درصد نيز در اين گروه قرار ميگيرند.
کشورهايي نظير بلژيک در اروپا نيز هستند که داراي نرخ دو رقمي 2/12درصدي بيکاري هستند.
دراين مورد ميتوان به فرانسه با 10 درصد، اسپانيا با 3/19درصد، مجارستان با 3/10 درصد، لهستان با 9/10درصد، ترکيه با 8/12درصد، شيـلي بـا 2/10درصـد و کـلمـبيـا با 6/12 درصد نرخ بيکاري اشاره کرد.
البته در بين کشورهاي دورقمي آفريقاي جنوبي با فاصله زياد از ساير کشورها داراي 5/24درصد نرخ بيکاري است.
يک مقايسه با نرخ بيکاري پاکستان با 2/5 درصد و ترکيه با 8/12درصد در کنار روسيه که داراي 6/7درصد نرخ بيکاري است فاصله و وضع ايران با برخي همسايگان را به خوبي نشان ميدهد.
بديهي است نرخ بيکاري ايران نسبت به برخي کشورهاي همسايه بهتر و نسبت به برخي ديگر بدتر است.
بررسي نرخ بيکاري و نوسانات آن در ردههاي مختلف سني کشور نشان ميدهد علاوه بر اينکه نرخ بيکاري افراد در گروههاي مختلف سني متفاوت است اين تفاوت در مقايسه وضع استانهاي کشور نيز مشاهده ميشود، به نحوي که نرخ بيکاري افراد 15 تا 24 ساله در تابستان امسال 7/22 درصد و همين نرخ براي زنان 15 تا 29 ساله 8/28درصد بوده است.
در تـابستـان امسال نـرخ بيـکاري زنـان و مردان 15 تا 24 ساله 7/22 درصـد و به صـورت تـفکيکي به ترتيب 9/29 و 9/20 درصد بوده است.
در تابستان امسال نيز تفاوت نرخ بيکاري 30 استان کشور به 6/16 درصد رسيد. اين اختلاف در بهار 3/15 درصد بوده است.
در همين حال، معاون سرمايه انساني و توسعه اشتغال وزارت کار و امور اجتماعي از ادامه روند افزايشي نرخ بيکاري در فصل پائيز باتوجه به شرايط فعلي بازار کار خبر داده است.
برگرفته از روزنامه اطلاعات
منوي وبلاگ
----------------------------------------
----------------------------------------
درباره ما
----------------------------------------
----------------------------------------
آخرين پست ها
----------------------------------------
----------------------------------------
شاخه ها
----------------------------------------
----------------------------------------
لينک ها
----------------------------------------
----------------------------------------
نويسندگان
----------------------------------------
----------------------------------------
آمار
----------------------------------------
----------------------------------------